

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۱۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۱۹
من دم نزنم از این جهان دمگیر
من در طربم همه جهان ماتم گیر
بیدق ببری ز ما ولی شه نبری
ما و رخ شه هزار بیدق کم گیر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد میان شادی و غم اشاره میکند. او با وجود اینکه در طرب و شادابیست، اشاره میکند که جهان پر از ماتم است. در نهایت، او به اهمیت و ارزش وجود خودش و زیباییهایش تأکید میکند و میگوید که حتی اگر دیگران نتوانند او را درک کنند، همچنان درخشان و ارزشمند است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
