

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۳۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۳۱
ای تنگ شکر از ترشان چشم بدوز
آتش بزن و هرچه به جز عشق بسوز
دکان شکرفروش و آنگه ترشی
برف و سرمای وآنگهی فصل تموز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد میان شیرینی عشق و تلخی ترسیدگی میپردازد. او اشاره میکند که باید از ترس و ناامیدی رهایی یافت و تنها بر عشق تمرکز کرد. با استفاده از تصاویری از دکان شکرفروش و فصلهای مختلف، به این نکته تأکید میکند که باید آتش عشق را در دل داشته باشیم و از دیگر مسائل و نگرانیها چشمپوشی کنیم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
