

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۵۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۵۰
درد تو علاج کس پذیرد هرگز
یا از تو مراد می گزیرد هرگز
گفتی که نهال صبر در دل کشتی
گیرم که بکاشتم بگیرد هرگز؟
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر با اشاره به درد و رنجی که در دل دارد، بیان میکند که هیچ کس نمیتواند به درمان این درد بپردازد. او به این نکته میپردازد که اگرچه صبر را در دل کاشته است، اما نمیتواند نتیجهای از آن بگیرد. این رباعی نشاندهنده ناامیدی و تداوم رنج است که به نظر میرسد هیچ راه حلی ندارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
