

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۵۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۵۵
شب گشت و خبر نیست مرا از شب و روز
روز است شبم ز روی آن روز افروز
ای شب شب از آنی که از او بیخبری
وی روز برو ز روی او روز آموز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساس غم و تنهایی خود اشاره میکند. شب و روز برای او معنا ندارند و در واقع، روز نیز به خاطر غیبت یک شخص خاص به شب تبدیل شده است. او از شب میخواهد که نشان دهد این بیخبری از محبوبش چگونه بر زندگیاش تأثیر گذاشته است و میخواهد از روز، که باید مملو از نور و روشنی باشد، درسبگیرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
