

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۵۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۵۷
صد بار بگفت یار هرجا مگریز
گر بگریزی به جز سوی ما مگریز
هر گه ز خیال گرگ ترسان گردی
در شهر گریز سوی صحرا مگریز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت نزدیکی با یار اشاره میکند و تأکید میکند که باید تنها به سوی او رفت و از هیچ چیز دیگر نترسید. او به مخاطب میگوید که حتی اگر از ترس دوری میکند، بهتر است به دشت و صحرا برود و به هیچ جایی جز سوی او فرار نکند. این شعر بیانگر نوعی محبت و عشق است که فرار از یار را نامطلوب میشمارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
