

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷۹
جانا صفت قدم ز ابروت بپرس
آشفتگیم ز زلف هندوت بپرس
حال دلم از دهان تنگت بطلب
بیماری من ز چشم جادوت بپرس
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به محبوبش خطاب میکند و از او میخواهد تا از ویژگیهای زیباییاش بپرسد که چگونه دل و جانش را ناآرام کرده است. او به زلفهای محبوب اشاره میکند و میگوید این زلفها سبب آشفتگی و پریشانی او شده است. در ادامه، از محبوب میخواهد حال دلش را از دهان او بپرسد و بیان میکند که بیماری دلش ناشی از نگاه جادوی اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
