

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۸۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۸۷
عاشق چو نمیشوی برو پشم بریس
صد کاری و صد رنگی و صد پیشه و پیس
در کاسهٔ سر چو نیستت بادهٔ عشق
در مطبخ مدخلان برو کاسه بلیس
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا به اهمیت عشق و حال عاشقانه اشاره میکند. او میگوید اگر کسی عاشق نشود و به عشق نرسد، بهتر است از کارهای بیحاصل و پیشههای مختلف دست بکشد. در واقع، او تأکید میکند که اگر در دل انسان باده عشق نباشد، زندگیاش همانند پخت و پز در آشپزخانه بیمعنا خواهد بود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
