رباعی شمارهٔ ۹۹

در چشم آمد خیال آن دُر خوشاب

آن لحظه کزو اشک همی‌رفت شتاب

پنهان گفتم به‌راز در گوش دو چشم

مهمان عزیز است‌، بیفزای شراب