

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۹۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۹۹
اندر بر خویشم بفشاری همه خوش
بر راه زنان مرگ گماری همه خوش
چون مرگ دهی از پس آن برگ دهی
از مرگ حیاتها برآری همه خوش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تناقض میان مرگ و حیات میپردازد. او میگوید که اگر مرگ را به عنوان رفتار یا حالتی در نظر بگیریم، این امر میتواند به نوعی زندگی و خوشی جدیدی را به همراه داشته باشد. با نگاهی عمیقتر به مفهوم مرگ، میتوان دریافت که پس از این فراق، حیاتهای جدید و شادیهایی شکل میگیرد و همهجا سرشار از خوشی خواهد بود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
