

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۱۶۵
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۶۵
میر خرابات توی ای نگار
وز تو خرابات چنین بیقرار
جمله خرابات خراب تواند
جمله اسرار ز توست آشکار
جان خراباتی و عمر عزیز
هین که بشد عمر چنین هوشیار
جان و جهان جان مرا دست گیر
چشم جهان حرف مرا گوش دار
خاک کفت چشم مرا توتیاست
وعده تو گوش مرا گوشوار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال و هوای اهل خرابات و عشق میپردازد. او از محبوب خود میخواهد که به حال خراباتیان توجه کند و اسرار عشق را برملا کند. زندگی مختصر و محدود است و باید از آن به درستی استفاده کرد؛ این در حالی است که زاهدان پرهیزکار از لطف و شراب عشق غافلاند. در نهایت، شاعر به تأکید بر اهمیت نوشیدن از می عشق و درک حقیقت پنهان در آن میپردازد، زیرا عشق به پرورش جان انسان میانجامد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
