دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۵۳۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۴
بیا ما چند کس با هم بسازیم
چو شادی کم شود با غم بسازیم
بیا تا با خدا خلوت گزینیم
چو عیسی با چنین مریم بسازیم
گر از فرزند آدم کس نماند
چه غم داریم با آدم بسازیم
ور آدم نیز از ما گوشه گیرد
به جان تو که بی‌او هم بسازیم
یکی جانی است ما را شادی انگیز
که گر ویران شود عالم بسازیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از مولانا دعوت می‌کند تا با یکدیگر زندگی را به محبت بسازند و با غم‌ها و سختی‌ها کنار بیایند. او به اهمیت ارتباط با خدا اشاره می‌کند و با استفاده از مثال‌هایی مانند عیسی و مریم، بر وحدت و دوستی تأکید می‌کند. حتی در محنت‌ها و جدایی‌ها، او بر این باور است که می‌توان با محبت و همدلی، همه چیز را تحمل کرد و بر مشکلات فائق آمد. شاعر نشان می‌دهد که در هر شرایطی می‌توان زندگی را ادامه داد و با عشق و دوستی، دنیای خود را آباد کرد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.