دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۵۷۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷۴
نی سیم و نه زر نه مال خواهیم
از لطف تو پر و بال خواهیم
نی حاکمی و نه حکم خواهیم
بر حکم تو احتمال خواهیم
ای عمر عزیز عمر ما باش
نی هفته نه مه نه سال خواهیم
ما بدر نی ایم و از پی بدر
خود را چو قد هلال خواهیم
از بهر مطالعه خیالت
خود را به کم از خیال خواهیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از بی‌نیازی خود از دارایی‌ها و قدرت‌های دنیوی صحبت می‌کند و تنها خواستار لطف و محبت الهی است. او به جای حاکمیت و حکومت، دلش به عمر گرانبهای خود بند است و از پرتو نور خدا بهره‌مند می‌خواهد. شاعر به شباهت خود به هلال اشاره می‌کند و در جستجوی یوسف خوش‌خصال است که جانش را با عشق الهی پر کند. او بر این باور است که باید از ظواهر غافل شده و به درون خود نگاهی بیفکند. در نهایت، بیان می‌کند که در سکوت و عمل، حقیقت را باید درک کرد و آن‌چه مهم است حال واقعی انسان است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.