

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۹۸۰
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۸۰
یارکان رقصی کنید اندر غمم خوشتر از این
کره عشقم رمید و نی لگامستم نی زین
پیش روی ماه ما مستانه یک رقصی کنید
مطربا بهر خدا بر دف بزن ضرب حزین
رقص کن در عشق جانم ای حریف مهربان
مطربا دف را بکوب و نیست بختت غیر از این
آن دف خوب تو این جا هست مقبول و صواب
مطربا دف را بزن بس مر تو را طاعت همین
مطربا این دف برای عشق شاه دلبر است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جشن و رقص در دل غم و عشق دعوت میکند و بر اهمیت شادی و عشق تأکید دارد. او از یاران و مطربان میخواهد که با نواختن دف و ایجاد حال و هوای شاد، به عشق و زیبایی توجه کنند. نام شمس دین، دوست محبوب شاعر، بارها به زبان میآید و نمایانگر عشق عمیق و تأثیر او بر دل و عقل شاعر است. شاعر به ضعیفترین احساسات انسانی اشاره میکند و از مخاطب میخواهد که از فکر و ملامت خود رهایی یابد و در عشق رقص کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
