

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۰۶۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶۸
باز شکستند خلق سلسله یا مسلمین
باز درافکند عشق غلغله یا مسلمین
دشمن جانهای ماست دوستی دوستان
مادر فتنه شدهست حامله یا مسلمین
آفت عالم شدهست ماهرخی زهرهسوز
فتنهٔ آدم شدهست سنبله یا مسلمین
لاف ز شه میزند سکّه ز مه میزند
بر سر ره میزند قافله یا مسلمین
ای شده شب روز ما، زآنک دلافروز ما
از رخ ما برفروخت مشعله یا مسلمین
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به توصیف حال و هوای مسلمین و چالشهای آنان پرداخته است. در آن، عشق و دوستی به عنوان عامل ایجاد فتنه و مشکلات بین مومنان معرفی شده و از دشمنیهایی که از دوستیهای نادرست نشئت میگیرد، سخن گفته میشود. تصویرهای زیبایی از دلنگرانی، درد هجر و انتظار وصال عشق نیز در این غزل به چشم میخورد. در نهایت، شاعر به مضرات جهل و تاثیر منفی آن بر جامعه اشاره کرده و به ضرورت بیداری و دانش در مواجهه با فتنهها و مشکلات اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
