

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۱۲۵
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۲۵
اطیب الاسفار عندی انتقالی من مکان
فالمکانات حجاب عن عیان اللامکان
المکانات خوابی لا مکان بحر الفرات
ینتن الماء الزلال طول حبس فی الجنان
فی البیان انفراج فی مطار للضمیر
یا ضمیری طرسرارا لا تطر صوب البیان
انتقال للدجاج وسط دار للحبوب
و انتقال للطیور فوق جو للامان
یا فتی شتان بین انتقال و انتقال
انتقال فی هوان و انتقال فی جنان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تمایز میان نوعی انتقال روح و جسم اشاره دارد. او مکانهای دنیوی را حجاب و خواب میداند که حقیقت عدم مکان را میپوشانند و به عیان نمیآورند. شاعر اشاره میکند که انتقال به حالتی پر از رفاه و امنیت با انتقال به وضعیتی پر از سختی و مشقت متفاوت است. او با بیان تفاوتهای این دو نوع انتقال، بر اهمیت درک عمیقتر از تجربههای زندگی تأکید میکند و نوید میدهد که در نهایت، تفاوتهای واقعی درک خواهند شد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
