

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۲۷۲
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷۲
حداء البشیر بشارة یا جار
دهش الفؤاد بما حداه و حاروا
سمعوا نداء الحق من فم طارق
قرب الخیام الیکم و الدار
و دنی کریم وجهه قمر الدجی
و خیاله للعاشقین مدار
فتحلقوا حول البشیر و اقبلوا
سجدوا جمیعا للبشیر و زاروا
سکنت قلوب بعد ما سکن البلا
لبسوا لباس الجد منه و ساروا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ بشارتی الهی و شکرگزاری از آن است. شاعر از ندا و دعوت الحق سخن میگوید که آدمیان را به سمت حقیقت و آشتی راهنمایی میکند. در این مسیر، دلها آرامش مییابند و مردم با شوری تازه به دور بشارتی گرد هم میآیند و به احترام آن سجده میکنند. آنها با احساس جدیت و عشق متحول میشوند و با شوق به سوی حقیقت حرکت میکنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
