

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۳۴۱
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۴۱
سماع آمد هلا ای یار برجه
مسابق باش و وقت کار برجه
هزاران بار خفتی همچو لنگر
مثال بادبان این بار برجه
بسی خفتی تو مست از سرگرانی
چو کردندت کنون بیدار برجه
هلا ای فکرت طیار برپر
تو نیز ای قالب سیار برجه
هلا صوفی چو ابن الوقت باشد
گذر از پار و از پیرار برجه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به دعوت به بیداری و خیزش از خواب غفلت اشاره دارد. شاعر، محبوبش را به سماع و شادی دعوت میکند و بر ضرورت تلاش و فعالیت در عشق تأکید میکند. او از نیازی به شرم و خجالت میگوید و پیشنهاد میدهد که از سرگرمیهای دنیوی رها شوند تا به عمق حس عشق برسند. بر اهمیت تکیه بر عشق و جدایی از کاهلی و بیعملی تأکید دارد و در نهایت به جستجوی اسرار و معنا دعوت میکند. این شعر فضایی سرشار از شور و شوق ایجاد میکند که در آن پیوند عشق و عرفان به تصویر کشیده شده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
