

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۵۷۰
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۷۰
پنهان به میان ما میگردد سلطانی
و اندر حشر موران افتاده سلیمانی
میبیند و میداند یک یک سر یاران را
امروز در این مجمع شاهنشه سردانی
اسرار بر او ظاهر همچون طبق حلوا
گر مکر کند دزدی ور راست رود جانی
نیک و بد هر کس را از تخته پیشانی
میبیند و میخواند با تجربه خط خوانی
در مطبخ ما آمد یک بیمن و بیمایی
تا شور دراندازد بر ما ز نمکدانی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به موضوعاتی چون حضور پنهانی خداوند در میان انسانها و آگاهی او از حالات و رفتارهای بندگان اشاره میکند. به تصویر کشیدن سلیمان و موران، نشاندهندهٔ حکمرانی و دانایی الهی است که نسبت به نیک و بد افراد آگاهی دارد. شاعر از شور سماع سخن میگوید و از خداوند طلب میکند که این حالت را حفظ کند و شر و آسیب را از ما دور نگه دارد. در نهایت، به احساس پشیمانی و غم در روح انسانها پس از فرار از حقیقت و دور شدن از محبت الهی اشاره میشود و امید دارد که بار دیگر به جمال الهی بازگردند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
