دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۷۲۱
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۲۱
نه آتش‌های ما را ترجمانی
نه اسرار دل ما را زبانی
نه محرم درد ما را هیچ آهی
نه همدم آه ما را هیچ جانی
نه آن گوهر که از دریا برآمد
نه آن دریا که آرامد زمانی
نه آن معنی که زاید هیچ حرفی
نه آن حرفی که آید در بیانی
معانی را زبان چون ناودان است
کجا دریا رود در ناودانی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این شعر به بیان ناتوانی زبان در بیان عمق احساسات و اسرار درونی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که آتش و دردهای وجودی انسان فراتر از کلمات و بیانات است. همچنین به نماد دریا و گوهر اشاره می‌کند و می‌گوید که این معانی عمیق و لطیف نمی‌توانند در قالب کلمات گنجانده شوند، زیرا جهان و معانی آن به قدری وسیع و پیچیده هستند که نمی‌توانند به راحتی بیان شوند. در نهایت، اشاره به این دارد که وجود و احساس انسان بی‌نهایت بزرگ‌تر از آن است که در قالب‌های زبانی محدود قرار گیرد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.