

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۷۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۸
انا لا اقسم الا برجال صدقونا
انا لا اعشق الا بملاح عشقونا
فصبوا ثم صبینا فاتوا ثم اتینا
لهم الفضل علینا لم مما سبقونا
ففتحنا حدقات و غنمنا صدقات
و سرقنا سرقات فاذا هم سرقونا
فظفرنا بقلوب و علمنا بغیوب
فسقی الله و سقیا لعیون رمقونا
لحق الفضل و الا لهتکنا و هلکنا
ففررنا و نفرنا فاذا هم لحقونا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به موضوع عشق و صداقت میپردازد و از ویژگیهای مردان صادق و عاشق سخن میگوید. او به تجربههای خود از رسیدن به عشق و روحانیت اشاره میکند و میگوید که اگر نبود ترس از خشم الهی، به بیان احساساتش بیشتر میپرداخت. شاعر از حالاتی سخن میگوید که در آن عشق و فضیلت در دلها راه یافته و نعمتهای الهی جاری شده است. او همچنین اشاره میکند که این رسیدن به عشق و حقیقت نیاز به تلاش و جستجو دارد و برای آن، نیازمند تمسک به نور و رحمت الهی هستند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
