

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۳۰۹۰
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۹۰
بجه بجه ز جهان تا شه جهان باشی
شکر ستان هله تا تو شکرستان باشی
بجه بجه چو شهاب از برای کشتن دیو
چو ز اختری بجهی قلب آسمان باشی
چو عزم بحر کند نوح کشتیاش باشی
رود به چرخ مسیحا تو نردبان باشی
گهی چو عیسی مریم طبیب جان گردی
گهی چو موسی عمران روی شبان باشی
ز بهر پختن تو آتشیست روحانی
چو پس جهی چو زنان خام قلتبان باشی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به دعوت و ترغیب به از خودگذشتگی و تلاش برای رسیدن به مقام والای معنوی میپردازد. شاعر از شنونده میخواهد که با انرژی و شجاعت، از دنیا بگذرد و به سوی خدا برود. او با استعاراتی از شخصیتهای مذهبی نظیر نوح، مسیح و موسی، به تجلیات روحانی و معنوی در وجود انسان اشاره میکند. همچنین، شعر به اهمیت صبر و تلاش در زندگی شخصی و روحانی تاکید دارد و میگوید که با حفظ اراده و نیت خالص، فرد میتواند به مقام عظیم و مورد قبول برسد. در نهایت، به ندا و الهام آسمانی اشاره میکند که انسان را به بیداری و کمال دعوت میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
