

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۳۱
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱
بادا مبارک در جهان سور و عروسیهای ما
سور و عروسی را خدا بُبْرید بر بالای ما
زهره قرین شد با قمر طوطی قرین شد با شکر
هر شب عروسییی دگر از شاه خوشسیمای ما
ان القلوب فرجت ان النفوس زوجت
ان الهموم اخرجت در دولت مولای ما
بسم الله امشب بر نوی سوی عروسی میروی
داماد خوبان میشوی ای خوب شهرآرای ما
خوش میروی در کوی ما خوش میخرامی سوی ما
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به جشن و شادی میپردازد و حال و هوای سرور را به تصویر میکشد. در این عروسی، شخصیتهای مختلف مانند زهره و قمر به هم پیوند میزنند و همه چیز به لطف و برکت خداوند است. در این فضای شوق و نشاط، عارفان و صوفیان نیز به جشن و پایکوبی میپردازند و از نعمتهای الهی بهرهمند میشوند. شاعر با بارانی از عبارات زیبا، شادی و خوشحالی را توصیف میکند و به زیباییهای عشق و اتحاد در این جشن اشاره میکند. گویی همه چیز در این مراسم به اوج رسیده و افراد را به نشاط و شکرگزاری دعوت میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
