غزل شمارهٔ ۳۱۵۰

من مرید توَم مراد توی

من غلامم چو کیقباد توی

دل مرید تو و تو را خواهد

کاین در بسته را گشاد توی

خاک پای توام ولی امروز

گردم اندر هوا که باد توی

زهد من می جهاد من ساغر

چو مرا زهد و اجتهاد توی

گرچه من بدنهاد و بدگهرم

شاکرم چون در این نهاد توی

ور نهادی که تو کنی برداشت

خوش بود چون همه مراد توی