غزل شمارهٔ ۳۲۱۲

الا یا مالکا رق‌الزمان

الا یا ناسخا، حسن الغوانی

الا من لطفه ماء زلال

و مافی‌الکون ظرف کالاوانی

سجود کل اوج او حضیض

بشمس‌الدین سلطان المعانی

الا تبریز بشراک دواما

و  صارا ساجدیک‌المشرقان

أظل‌الله تبریزا بظل

تضعضع من تصوره جنانی

تعالی عن مدیحی، قد تعالی

ولکن لیس صبر فی لسانی