

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۳۲۱۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۱۴
یا مالک دمة الزمان
یا فاتح جنة الامعانی
لا هوتک موضح المصادر
ناسوتک سلم الامانی
من رام لقاک فی جهات
ردوه بفول لن ترانی
کم اتلفنی بلن حبیبی
لما اتلفنی بلن اتانی
کم رد علی بات وصل
کم عنه رجعت قد دعانی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دعا و نیایش از خداوند میپردازد و به نقش او در زندگی خود اشاره میکند. او از پروردگار میخواهد که او را به دیدار خود برساند و از درد و جدایی رهایی یابد. در این شعر، احساسات عاطفی و ارتباط عمیق با محبوب به تصویر کشیده شده است، و شاعر به یادآوری لحظات شیرین وصال و عشق میپردازد. در انتها، او از دل و زبان خود میخواهد که در راه عشق و محبت کوتاهی نکند و به دعا ادامه دهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
