دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۴۹۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۴
به شاه نهانی رسیدی که نوشت
می آسمانی چشیدی که نوشت
نگار ختن را حیات چمن را
میان گلستان کشیدی که نوشت
ایا جان دلبر ایا جمله شکّر
چه ماهی چه شاهی چه عیدی که نوشت
ز مستان سلامت ز رندان پیامت
که قفل طرب را کلیدی که نوشت
چه رعنا رقیبی چه شیرین طبیبی
که در سر شرابی پزیدی که نوشت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تجربه‌های عرفانی و رسیدن به حقیقتی نهانی سخن می‌گوید. او از نوشیدن می آسمانی و زیبایی‌ها با یاد نگار ختن و گلستان یاد می‌کند و ارتباطی عمیق با دلبر خود را احساس می‌کند. در ادامه، شاعر به سلامت مستان و پیام رندان اشاره می‌کند و به زیبایی و شیرینی رقیب خود می‌بالد. در پایان، او از انتخاب خودش برای انتخاب شمس تبریز به عنوان راهنما و مراد خود یاد می‌کند و به اهمیت این گزینش اشاره می‌نماید.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.