

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۴۹۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۸
فعل نیکان محرض نیکیست
همچو مطرب که باعث سیکیست
بهر تحریض بندگان یزدان
از بد و نیک شاکر و شاکیست
نکر فرعون و شکر موسی کرد
به بهانه ز حال ما حاکیست
جنس فرعون هر کی در منیست
جنس موسی هر آنک در پاکیست
از پی غم یقین همه شادیست
و از پی شادی تو غمناکیست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به معرفی نیکان و بدکاران میپردازد و میگوید که اعمال نیکان در حقیقت باعث ترویج نیکی در جامعه است. در ادامه، او تفاوت بین فرعون و موسی را بیان میکند و میگوید که درون هر انسان میتواند همجنسی از این دو وجود داشته باشد. مولانا همچنین اشاره میکند که از غم حقیقت شادی به دست میآید و برعکس. او با تأکید بر وحدت انسانها، آنها را به فراموش کردن خودمحوری دعوت میکند و میگوید که همه ما در حقیقت یک هستیم و از این رو نباید به جداییها دامن بزنیم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
