

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۵۸۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۴
یکی گولی همیخواهم که در دلبر نظر دارد
نمیخواهم هنرمندی که دیده در هنر دارد
دلی همچون صدف خواهم که در جان گیرد آن گوهر
دل سنگین نمیخواهم که پندار گهر دارد
ز خودبینی جدا گشته پر از عشق خدا گشته
ز مالشهای غم غافل به مالنده عبر دارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از طلبی که در دل دارد سخن میگوید و به دنبال فردی است که دلش به زیباییهای ظاهری و هنری مشغول نیست، بلکه درونی پاک و عاشق خدا دارد. او نمیخواهد کسی که به خودبینی و دنیا پرستی مشغول است، بلکه به دنبال دلهایی است که خالص و غافل از غم و رنج باشند. گوینده میخواهد از خودطلبی دور باشد و به عشق واقعی و معنوی برسد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
