

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۵۹۷
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۷
امروز جمال تو بر دیده مبارک باد
بر ما هوس تازه پیچیده مبارک باد
گلها چون میان بندد بر جمله جهان خندد
ای پرگل و صد چون گل خندیده مبارک باد
خوبان چو رخت دیده افتاده و لغزیده
دل بر در این خانه لغزیده مبارک باد
نوروز رخت دیدم خوش اشک بباریدم
نوروز و چنین باران باریده مبارک باد
بی گفت زبان تو بیحرف و بیان تو
از باطن تو گوشت بشنیده مبارک باد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره میکند و آن را به عنوان نیرویی تازه و خوشایند معرفی میکند. او میگوید که این زیبایی همچون گلهای خندان بر روی زمین تأثیر میگذارد و دلها را شاد میکند. شاعر با بیان اینکه بدون نیاز به کلمات محبوبش را درک کرده و به وجد آمده، احساسات عمیق و خوشحالیاش را از دیدن او بیان میکند. در نهایت، او بر بارش اشک شوق و زیبایی این لحظه تأکید میکند و آن را مبارک میشمارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
