

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۷۱۴
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱۴
اول نظر ار چه سرسری بود
سرمایه و اصل دلبری بود
گر عشق وبال و کافری بود
آخر نه به روی آن پری بود
آن جام شراب ارغوانی
وان آب حیات زندگانی
وان دیده بخت جاودانی
آخر نه به روی آن پری بود
جمعیت جانهای خرم
در سایه آن دو زلف درهم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر بر محور عشق و جاذبههای آن میچرخد و به توصیف حالتی خاص از دلبستگی و شور میپردازد. شاعر در ابیات مختلف به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و احساساتی از جمله شیدایی و بیتابی را نشان میدهد. عشق به معشوق، که به نوعی عنصر اصلی زندگی و هستی شاعر به شمار میرود، فراتر از مباحث روزمره و دنیوی است. در پایان، شاعر از شمس تبریز به عنوان اوج و اصل این عشق یاد میکند و میگوید که هیچ چیز نمیتواند به عظمت و زیبایی او برسد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
