

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۸۲۰
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲۰
هر چه آن خسرو کند شیرین کند
چون درخت تین که جمله تین کند
هر کجا خطبه بخواند بر دو ضد
همچو شیر و شهدشان کابین کند
با دم او میرود عین الحیات
مرده جان یابد چو او تلقین کند
مرغ جانها با قفسها برپرند
چونک بنده پروری آیین کند
عالمی بخشد به هر بنده جدا
کیست کو اندر دو عالم این کند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ عشق و تاثیرات آن بر زندگی انسانهاست. شاعر به توصیف ویژگیهای محبوب میپردازد و از قدرتهای او سخن میگوید؛ شخصیتی که میتواند حیات و جانها را به حرکت درآورد و بهرههای زیادی به بندگانش عطا کند. همچنین، به زیبایی و شکوه عشق اشاره میشود و اینکه حتی با وجود چالشها و مشکلات، عشق میتواند همه چیز را به نیکی و زیبایی تبدیل کند. در پایان، شاعر تأکید میکند که دعا و نیایش در دل عاشقان همواره وجود دارد، و نیازی به بیان علنی آن نیست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
