دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۹۳۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۳۸
سخن به نزد سخندان بزرگوار بود
ز آسمان سخن آمد سخن نه خوار بود
سخن چو نیک نگویی هزار نیست یکی
سخن چو نیکو گویی یکی هزار بود
سخن ز پرده برون آید آن گهش بینی
که او صفات خداوند کردگار بود
سخن چو روی نماید خدای رشک برد
خنک کسی که به گفتار رازدار بود
ز عرش تا به ثری ذره ذره گویااند
که داند آنک به ادراک عرش وار بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ اهمیت و ارزش سخن و زبان است. سخن نیکو و خالص می‌تواند درک عمیقی از حقایق الهی را به دنبال داشته باشد و نسبت به سخن بی‌ارزش برتری دارد. شاعر به بیان صفات خداوند از زبان سخن می‌پردازد و به رازهای نهفته در گفتار اشاره می‌کند. او همچنین به قدرت کلام در ارتباط با عالم برتر و تأثیرات آن بر جهان اشاره می‌کند و نهایتاً بر ضرورت دقت و بصیرت در سخن گفتن تأکید می‌کند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.