

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۹۶۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۶۸
سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد
از گل و زعفران حکایت کرد
چون جدا گشت عاشق از معشوق
برد معشوق ناز و عاشق درد
این دو رنگ مخالف از یک هجر
بر رخ هر دو عشق پیدا کرد
رخ معشوق زرد لایق نیست
سرخی و فربهی عاشق سرد
چونک معشوق ناز آغازید
ناز کش عاشقا مگیر نبرد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این غزل به تمایز عاشق و معشوق و تأثیر عشق بر آنها میپردازد. شاعر با استفاده از تصویر سیب نیمه سرخ و زرد، جدایی و درد عاشق را در مقایسه با ناز معشوق نشان میدهد. هجران باعث میشود که عشق رنگ و بویی متفاوت به خود بگیرد و این تضاد در چهره عاشق و معشوق نمایان است. همچنین، او به وحدت در حقیقت اشاره میکند و میگوید که در دل هر یک، عشق و رازهایی نهان است. شمس تبریز به عنوان آفتاب دل، در این شعر تجلی یافته و نشاندهنده محبت و روشنایی است که قلب عاشق را پرورش میدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
