

مثنوی معنوی
بخش ۲۰۰ - عذر گفتن کدبانو با نخود و حکمت در جوش داشتن کدبانو نخود را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۰۰ - عذر گفتن کدبانو با نخود و حکمت در جوش داشتن کدبانو نخود را
آن ستی گوید ورا که پیش ازین
من چو تو بودم ز اجزای زمین
چون بنوشیدم جهاد آذری
پس پذیرا گشتم و اندر خوری
مدتی جوشیدهام اندر زمن
مدتی دیگر درون دیگ تن
زین دو جوشش قوت حسها شدم
روح گشتم پس ترا استا شدم
در جمادی گفتمی زان میدوی
تا شوی علم و صفات معنوی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، کدبانو با نخود صحبت میکند و عذری برای جوشیدن آن میآورد. او میگوید که قبلاً همانند نخود بوده و پس از نوشیدن جهاد و تجربیات زندگی به روح و آگاهی رسیده است. او از مراحل تحولی که از جمادی به روح طی کرده، میگوید و به اهمیت علم و صفات معنوی اشاره میکند. در نهایت، کدبانو به نیاز به جستجو و پرهیز از گمراهیها اشاره میکند و میگوید که اگر کسی اراده صحیح نداشته باشد، گرفتار خواهد شد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
