

مثنوی معنوی
بخش ۶۵ - خلاص یافتن کودکان از مکتب بدین مکر
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۶۵ - خلاص یافتن کودکان از مکتب بدین مکر
سجده کردند و بگفتند ای کریم
دور بادا از تو رنجوری و بیم
پس برون جستند سوی خانهها
همچو مرغان در هوای دانهها
مادرانشان خشمگین گشتند و گفت
روز کتاب و شما با لهو جفت
عذر آوردند کای مادر تو بیست
این گناه از ما و از تقصیر نیست
از قضای آسمان استاد ما
گشت رنجور و سقیم و مبتلا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: گروهی از کودکان از مکتب با مکر و فریب فرار میکنند و به خانههایشان میروند. آنها به مادرانشان میگویند که استادشان بیمار شده و دلیل غیبتشان این است. اما مادران که ناراحت و خشمگین هستند، به آنها شک میکنند و قضیه را دروغ و ترفند میدانند. در نهایت تصمیم میگیرند که به مدرسه بروند و حقیقت را بررسی کنند تا بفهمند چه دروغی در کار است. کودکان نیز با ایمان به صداقت خود آماده میشوند تا در این مسئله روشن شوند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
