

مثنوی معنوی
بخش ۶۶ - رفتن مادران کودکان به عیادت اوستاد
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۶۶ - رفتن مادران کودکان به عیادت اوستاد
بامدادان آمدند آن مادران
خفته استا همچو بیمار گران
هم عرق کرده ز بسیاری لحاف
سر ببسته رو کشیده در سجاف
آه آهی میکند آهسته او
جملگان گشتند هم لا حولگو
خیر باشد اوستاد این درد سر
جان تو ما را نبودست زین خبر
گفت من هم بیخبر بودم ازین
آگهم مادر غران کردند هین
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به گروهی از مادران کودکان اشاره میکند که به عیادت استاد رفتهاند. استاد در حال بیماری به حالت خوابیده و بیخبر از اطرافش به سر می برد و مادران نگران او هستند. استاد در گفتگو میفهمد که خود نیز از مشکلاتش بیخبر بوده و درگیر کارهای روزمره بوده است. او با اشاره به مثالهایی از افراد غافل، به عمق دردی که در درون داشتهاند و از آن غافل بودهاند، پرداخته و به اهمیت آگاهی از وضعیت درونی انسانها میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
