

مثنوی معنوی
بخش ۸۹ - نمودن مثال هفت شمع سوی ساحل
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۸۹ - نمودن مثال هفت شمع سوی ساحل
هفت شمع از دور دیدم ناگهان
اندر آن ساحل شتابیدم بدان
نور شعلهٔ هر یکی شمعی از آن
بر شده خوش تا عنان آسمان
خیره گشتم خیرگی هم خیره گشت
موج حیرت عقل را از سر گذشت
این چگونه شمعها افروختهست
کین دو دیدهٔ خلق ازینها دوختهست
خلق جویانِ چراغی گشته بود
پیش آن شمعی که بر مَه میفزود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: راوی در این شعر هفت شمع را در دوردست میبیند و به سوی آنها شتاب میکند، زیرا نور آنها به آسمان رسیده است. او در حیرت میماند و نمیتواند بفهمد چگونه این شمعها همچنان میافروزند و توجه دیگران را به خود جلب کردهاند. افراد گرد این شمعها جمع شدهاند و در جستجوی روشنی و هدایت هستند، اما این نور چشمان آنها را بسته و در حیرت فرو برده است. شعر به بیان جاذبه و کشش نوری اشاره دارد که میتواند انسانها را فریب دهد و از واقعیت دور کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
