بخش ۱۲۲ - در بیان فضیلت احتما و جوع

پس از شعر

تحلیل هوش مصنوعی

در این ابیات مولانا سعی دارد که به ما بگوید که گرسنگی درمان بسیاری از دردهای این جسم هست و آن را فضیلت می‌شمارد و بسیار نیکو می‌داند. همچنین با بیان مثالی که اگر گرسنگی باشد میل نیز وجود دارد و اگر میل باشد، آدمی به کمترین چیزها نیز قانع می‌شود اما اگر سر سیری بخواهد که دست به کاری بزند قطعا برای او اشتیاقی برانگیخته نمی‌شود.

این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.