

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۱۶
ای عشق بیا به تلخ خویان خو بخش
ای پشت جهان به حسن جویان رو بخش
از باغ جمال تو چه کم خواهد شد
زان سیب زنخدان، دو سه شفتالو بخش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به عشق و زیبایی اشاره دارد و شاعر از عشق میخواهد که به انسانهای تلخخو و خسته، رحمت و آرامش ببخشد. مولانا زیبایی و جمال را ستایش میکند و میگوید که با ورود عشق، چیزی از زیباییهای جهان کم نخواهد شد. در واقع، عشق میتواند به زندگی افراد رنگ و رو تازهای ببخشد و تلخیها را از بین ببرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
