رباعی شمارهٔ ۱۰۱۶

ای عشق بیا به تلخ خویان خو بخش

ای پشت جهان به حسن جویان رو بخش

از باغ جمال تو چه کم خواهد شد

زان سیب زنخدان، دو سه شفتالو بخش