

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۱۹
ای یار مرا موافقی وقتت خوش
بر حال دلم چو لایقی وقتت خوش
خواهم به دعا که عاشقان خوش باشند
ور زانکه تو نیز عاشقی وقتت خوش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به یار خود میگوید که زمان خوشایندی را سپری میکند و از حال دل خود برای او میگوید. او آرزو دارد که همه عاشقان خوشحال باشند و به ویژه یار خود را دعوت به شادی و عشق میکند. به طور کلی، حال و هوای شعر، سرشار از محبت و آرزوی خوشبختی برای خود و دیگر عاشقان است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
