

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۲۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۲۵
بر من بگریست نرگس خمارش
تا خیره شدم ز گریهٔ بسیارش
گر نرگس او به سرمه آلوده بدی
آلوده شدی ز سرمهها رخسارش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی نرگس خمار اشاره میکند که به خاطر غم و اندوهی که دارد، بر او میگرید. اشکهای او او را به شدت تحت تاثیر قرار میدهد و موجب میشود تا شاعر به آن خیره شود. شاعر همچنین از این میگوید که اگر نرگس خمار به سرمه آلوده باشد، زیبایی و خاصیت چشمانش باز هم به تأثیر گریه و احساساتش افزوده میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
