

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۴۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۴۱
سوگند بدان دل که شده است او پستش
سوگند بدان جان که شده است او مستش
سوگند بدان دم که مرا میدیدند
پیمانه به دستی و به دستی دستش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حال و هوای دل و جان خود اشاره میکند. او سوگند میخورد که دلش در حالت پستی قرار دارد و جانش مست از عشق است. همچنین به لحظاتی اشاره میکند که دیگران او را در حال نوشیدن شراب مشاهده کردهاند، که نمادی از امید و سرور در میانهٔ مشکلات است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
