

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۵۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۵۱
مهمان توایم ما و مهمان سماع
ای جان معاشران و سلطان سماع
هم بحر حلاوتی و هم کان سماع
آراسته باد از تو میدان سماع
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف حال و هوای جمع شدن دوستان و عاشقان میپردازد. او مهمان God's و در عین حال مهمان سماع است که به معنای شنیدن و درک زیباییها و حقیقتهاست. شاعر از مخاطب خود میخواهد که فضایی روحانی و زیبا برای سماع فراهم کند تا همه بتوانند از این لذت معنوی بهرهمند شوند. وجود این فضا و مجالس سماع، جانهای آنان را غنیتر و حلاوت روحانی را بیشتر میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
