

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۶۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۶۵
آن تاق که نیست جفتش اندر آفاق
با بنده بباخت تاق و جفتی به وفاق
پس گفت مرا که تاق خواهی یا جفت
گفتم به تو جفت و از همه عالم تاق
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این الرباعی به موضوع انتخاب میان تاق و جفت پرداخته است. او با تمثیل این دو، به تضاد و هماهنگی در زندگی اشاره میکند. در نهایت، خود را انتخابکننده جفت میداند و بر این باور است که جفتی از عشق و همراهی در برابر تاق تنها و بیهمتا، برایش ارزشمندتر است. این انتخاب نشاندهنده تمایل او به ارتباط عاطفی و انسانی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
