

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۷۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۷۴
خندید فرح تا بزنی انگشتک
گردید قدح تا بزنی انگشتک
بنمودت ابروی خود از زیر نقاب
چون قوس قزح تا بزنی انگشتک
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به خوشحالی و شادابی زندگی اشاره میکند و با طعنهای زیبا میگوید که هنگام نشستن بر سر مجالس، دستی به وجههاش بزند. او ابروهای زیبا را به قوس قزح تشبیه کرده و میخواهد از زیر نقاب آشنا شوند. این شعر حالت انسانی و پر از زندگی را به تصویر میکشد، که در آن شادی و زیبایی عالم را به درخشش در میآورد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
