

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۷۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۷۳
حاشا که شود سینهٔ عاشق غمناک
یا از جز عشق دامنش گردد چاک
حاشا که بخفت عاشقی اندر خاک
پاکست و کجا رود در آن عالم پاک
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به عشق واقعی و عمیق عاشقانه اشاره میکند و بیان میکند که سینهٔ عاشق هرگز نمیتواند غمگین باشد. او به این نکته اشاره دارد که عشق، آنچنان پاک و بلندمرتبه است که هرگز نمیتواند به غم و اندوه دچار شود. عاشق با عشقش به عالم پاک و زیبای دیگری متصل میشود و هرگز در عالم خاک و مادی فراموش نخواهد شد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
