

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۱۱
آن خوش سخنان که ما بگفتیم به هم
در دل دارد نهفته این چرخ به خم
یک روز چو باران کند او غمازی
برروید سرِ ما ز صحن عالم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بیان زیباییهای سخنانش میپردازد و میگوید که در دل این جهان پر از ظواهر، حقایق پنهانی نهفته است. او پیشبینی میکند که روزی این حقایق همچون باران نمایان خواهند شد و حقیقت وجود انسانها از جهان بیرون نمایان خواهد گشت. در این میان، اشاره به ارتباط عمیق سخنان و معانی نهفته در دل دنیا دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
