

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۱۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۱۲
آنکس که به آب دیدهاش میجویم
در جستن او روان چو آب جویم
امروز به گاه آمد و گفتا که سماع
نگذاشت که من دست نمازی شویم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به درک عمیق عشق و جستجوی معشوق اشاره دارد. او به وسیله اشکهایش معشوق را میجوید و در تلاش است تا از طریق احساساتش به او نزدیک شود. در لحظات ازلی، معشوق به او نزدیک شده و در اثر شادی ناشی از سماع، او را از انجام عبادت دور کرده است. این گسستگی از فرمهای مذهبی به تجربههای روحانی و احساسی شاعر اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
