

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۲۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۲۲
از بهر تو صد بار ملامت بکشم
گر بشکنم این عهد غرامت بکشم
گر عمر وفا کند جفاهای ترا
در دل دارم که تا قیامت بکشم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ابراز عشق و وفاداری خود نسبت به معشوق میپردازد. او اعلام میکند که حتی اگر بارها به خاطر معشوق مورد سرزنش قرار گیرد، آماده است تا این درد و رنج را تحمل کند. شاعر به رغم جفاهایی که از معشوق میبیند، همچنان تا ابد وفادار خواهد ماند و این احساس را در دل خود نگه میدارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
