رباعی شمارهٔ ۱۱۲۹

از خویش خوشم، ز  نی نباشد خوشیم

از خود گرمم نه آب و نه آتشیم

چندان سبکم به عشق کاندر میزان

از هیچ کم آیم دو من ار برکشیم